24-05-13

Koud, kouder ......

Vanmorgen in "La Souterraine" om 9 u vertrokken, na een karig Frans ontbijt. Zo een ontbijt dat je net in staat stelt om de eerstvolgende nabijgelegen bakker te bereiken. Die was inderdaad gelukkig kortbij. 2 Franse broden, en wat chocolade - rozijnen broodjes moesten onder andere dienen voor de noodzakelijke brandstof... Temperaturen erg laag, zo rond de 8° C. We wisten natuurlijk dat dit een erg koude dag ging worden, want er moest zowat de ganse dag geklommen worden - en voor het eerst zouden we boven de 500 meter klimmen. Het hoogste bereikte punt werd 550 meter. Reken maar 1° temperatuur daling per 100 meter en daarbovenop een strakke koude noord westen wind en je zult begrijpen dat we geklappertand hebben. Bitterkoud. Gelukkig beperkte de neerslag zich tot enkele kleine regenbuien en een kleine hagelbui. Plots zien we hier wel compostelareizigers.... Toen we vanmorgen vertrokken hadden we een korte ontmoeting met Max (zie foto's ). Hij zag ons, en kwam vanuit een taverne naar ons toegelopen.... "C'est par là, Saint Jacques de Compostelle" ondertussen wees hij de straat aan waarlangs we moesten wegrijden.... "Je fais du bénévol pour les voyageurs " en "ca reste sec aujourd'hui" riep hij ons nog na. Dat laatste klopte niet helemaal, maar dat nemen we Max natuurlijk niet kwalijk. Je kunt moeilijk van een vrijwilliger verwachten dat hij over de kanalen hierboven beschikt die hem een juist weerbericht bezorgen. En dan was er toch even een moeilijkheid in het opnieuw aansluiten op de route (we zijn sinds we in Frankrijk rijden, niet meer verkeerd gereden! ) we zaten even op de verkeerde weg. Een automobilist vertraagde, opende zijn raam (aan passagierszijde) en riep me toe " c'est l'autre rue" ... Even wat twijfel tussen Stephane en mezelf. We spraken gelijktijdig iemand aan voor meer duidelijkheid omtrent de te kiezen weg. Een oudere man die in de tuin werke stapte op me toe, de manier waarop, trof me. Hij reikte me de hand "je m'appelle Robert" ik stelde mezelf ook voor en vroeg hem naar de weg. De man straalde, dat hij mij kon uitleggen hoe te rijden. Ik kon alleen maar even verbaasd en ontroerd zijn over zo een eenvoudige ontmoeting. "Tot weerziens en dank u". De tocht was hard . Tijdens het laatste gedeelte worden we ingehaald. Nederlanders steken me tijdens een klim voorbij. Ik probeer nog even een gesprek aan te knopen, maar de mannen zijn duidelijk erg gehaast. We doen 100 km per dag riep één van de twee me toe en moeten voor 10 juni in Compostela staan .... Bij de tweede kon er zelfs geen dag af ..... De ene ontmoeting is de andere niet.

Commentaren

De één ontmoeting is de andere niet...ach nederlanders...
Veel liefs!!!

Gepost door: Rita | 24-05-13

Reageren op dit commentaar

Een hard stuk(je) tocht..., in schril contrast met de hartelijke ontroerend-warme-ontmoeting... 't Geeft jullie kracht...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 24-05-13

Reageren op dit commentaar

...ik leef mee met jullie Roger, de weg die je volgt is een vrij onbekend stukje Frankrijk, enig mooi waarschijnlijk...groetjes van rené

Gepost door: rené vanoirbeek | 24-05-13

Reageren op dit commentaar

Hi Roger en Stephane,
Eigenlijk ...ben ik een beetje jaloers op jullie......
Het is een fantastische belevenis dat jullie zullen kunnen vertellen aan je klein- en achterkleinkinderen en ik ben ervan overtuigd dat ze met veel bewondering en open mond zullen meeluisteren !!
Wij zitten hier te ploeteren in ellendig weer maar......jullie hebben het gedaan ! PROFICIAT !

Enorme bewondering en heel veel sterkte, maar.....na regen komt zonneschijn !

Tot binnenkort
Odette Smets PLAN

Gepost door: odette smets | 24-05-13

Reageren op dit commentaar

speelt dit verhaal zich af in de winter??? maar...achter de groene heuvel ligt de blauwe horizon ! En... Jezeke zal jullie bedenken met een dubbele beloning!!

Gepost door: lisette vriens | 25-05-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.